Serpelice

HISTORIA NAZWY MIESCOWOŚCI SERPELICE:
Stara wieś królewska Serpelice położona jest na skraju woj. mazowieckiego w pięknej dolinie Bugu na piaszczystej trasie nadzalewowej, w otoczeniu sosnowych borów porastających piaszczyste wydmy i pobliskie wzgórza morenowe. Wg niektórych źródeł nazwa miejscowości wywodzi się od ruskiego imienia Serpel. Miejscowe przekazy wiążą powstanie wsi z wyprawami Bolesława Chrobrego. Prawdopodobnie powstała ona jednak w poł. XVI w. W najstarszych dokumentach występuje nazwa Siepielicze, a następnie Siepielice, natomiast legenda wiąże nazwę z napadem Tatarów. Zaskoczeni pracujący w polu przy żniwach mieszkańcy cięli napastników „sierpami po licach”. Nazwa powstała z połączenia tych dwóch słów. Przyrodnicze walory Serpelic sprawiły, że w okresie międzywojennym przybywali do gospodarzy „letnicy”, zaś po wojnie wybudowanych zostało wiele ośrodków wypoczynkowych.

PARAFIA Świętych Apostołów Piotra i Pawła

W 1514 roku król Zygmunt I Stary (1506-1548) zatwierdził wójtostwo w Serpelicach Pawłowi Chybowskiemu (1514-po 1540). W 1545 roku wieś Serpelice była własnością królewską i należała do starostwa mielnickiego oraz parafii mielnickich. W przywilejach tych parafii: łacińskiej i greckokatolickiej, potwierdzonych w 1646 roku przez króla Władysława IV Wazę (1632-1648), została wymieniona również wieś Serpelice.
Mieszkańcy wsi obrządku unickiego doznali wiele cierpień w czasie prześladowania Kościoła unickiego. Nic więc dziwnego, iż po wyjściu w dniu 30 kwietnia 1905 roku carskiego edyktu tolerancyjnego przybywali licznie do kościoła w Sarnakach, aby tam wobec ks. Jana Krzewskiego, ówczesnego proboszcza sarnackiego (1900-1918) potwierdzić swoją łączność z Kościołem katolickim i przyjąć obrządek łaciński.
Pierwsza kaplica w Serpelicach, które od 1908 roku należały do parafii Konstantynów, została zbudowana w 1937 roku. Jej poświęcenia w dniu 29 czerwca 1938 roku dokonał ówczesny proboszcz i dziekan (do 1943) z Konstantynowa ks. Aleksander Kornilak (1897-1972). Rok później ks. Czesław Sokołowski (1877-1951), biskup tytularny Pantacomia (4 października 1919 r.) sufragan podlaski (1919-1946), wikariusz kapitulny (1939-1940) i administrator apostolski diecezji podlaskiej (1940-1946), erygował kaplicę publiczną (oratorium publicum), którą obsługiwali duszpasterze z Konstantynowa. Duszpasterstwo przy niej w 1943 roku rozpoczęli księża ze Zgromadzenia Misjonarzy św. Rodziny. W dniu 10 maja tegoż roku wspomniany administrator diecezji podlaskiej otworzył kaplicę publiczną pw. św. Apostołów Piotra i Pawła (obecnie pw. Matki Bożej Anielskiej) oraz oratorium semipublicum dla księży misjonarzy. Od 13 maja 1943 roku pierwszym duszpasterzem został ks. Stefan Szpręga (ur. 1909), który pełnił urząd rektora kaplicy do 1945 roku. W dniu 15 października 1945 roku placówkę duszpasterską w Serpelicach przejęli bracia kapucyni wypędzeni pod koniec wojny z Lubieszowa (Ukraina): o. Anioł Dąbrowa-Dąbrowski (1881-1971), który pełnił funkcję rektora (1945-1948) i br. Bartłomiej Snochowski (1910-1991).
W dniu 18 czerwca 1946 roku odbyło się poświęcenie fundamentów pod nowy kościół, a dnia 10 października tegoż roku ks. Ignacy Świrski (1885-1968), biskup siedlecki czyli podlaski (1946-1968), wyraził zgodę na wzniesienie klasztoru – domu wypoczynkowego Zgromadzenia Braci Mniejszych Kapucynów. Projektantem obecnej świątyni wzniesionej w stylu odrodzenia był wspomniany o. Anioł Dąbrowa-Dąbrowski. Po 170. dniach budowy, czyli w uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła w 1947 roku odbyło się poświęcenie nowej świątyni, któremu przewodniczył ówczesny prowincjał o. Archanioł Brzeziński. Rok później w dniu 15 sierpnia 1948 roku ks. Ignacy Świrski (1885-1968), biskup siedlecki czyli podlaski (1946-1968), powołał tutaj samodzielną filię duszpasterską (cum cura animarum), dołączając do niej jako filię duszpasterską wieś Horoszki Duże. Pierwszym rektorem samodzielnej jednostki kościelnej został o. Zdzisław Gardocki (rek. 1948-1950).
W ramach reorganizacji granic parafii Sarnaki ks. Ignacy Świrski (1885-1968), biskup siedlecki czyli podlaski (1946-1968), z dniem 1 listopada 1948 r. wydzielił mieszkańców wsi Kolonia Zabuże oraz Klepaczew i przyłączył ich do nowo powołanej filii duszpasterskiej w Serpelicach.
Ks. Jan Mazur, biskup siedlecki czyli podlaski (1968-1996), dekretem z dnia 28 października 1988 roku podniósł wspomnianą filię do rangi parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. Konsekracji świątyni w dniu 11 maja 1997 roku dokonał ks. Antoni P. Dydycz, biskup drohiczyński.
Do parafialnego kościoła przylega drewniany klasztor kapucyński, zbudowany w latach 1955-1956 przez o. Laurentego Moszczyńskiego (1911-1985), ówczesnego gwardianina (1950-1958). Dom zakonny został erygowany 29 marca 1947 roku przez o. Klemensa z Milwaukee, generała Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów (1946-1952).
Kościół w Serpelicach razem z Kalwarią, położona w pobliskim lesie, stanowi w naszej diecezji Sanktuarium Męki Pańskiej zwane Kalwarią Podlaską. Kanoniczna erekcja Kalwarii nastąpiła 20 lutego 1981 roku. W latach 1981-1999 z inicjatywy br. Adama Krajewskiego (1919-2007) i przełożonych oraz wysiłkiem parafian serpelickich, zostały zbudowane w otaczającym lesie stacje drogi krzyżowej, upamiętniające mękę i śmierć Zbawiciela.
Z parafii serpelickiej pochodzi obecny Ordynariusz Diecezji Drohiczyńskiej ks. bp dr Antoni Pacyfik Dydycz.

Historia zakonu Kapucynów w Serpelicach

Historia pobytu Braci Mniejszych Kapucynów w Serpelicach nieodłącznie związana jest z osobą O. Anioła i Br. Bartłomieja, którzy 17 października 1945 r. przybyli na stałe do tej miejscowości, uciekając przed sowietami z klasztoru w Lubieszowie (dzisiejsza Ukraina). Od wiosny 1946 r. Bracia rozpoczęli pracę nad budową nowego i większego kościoła. Wybudowano go według projektu O. Anioła w rekordowym tempie 200 dni roboczych, a ludziom służy do dzisiaj. Prace były wykonywane przez okolicznych gospodarzy w czynie społecznym przy jednoczesnym zaangażowaniu dzieci i młodzieży. Około roku 1955 rozpoczęto budowę klasztoru.

Kalwaria Podlaska – replika Drogi Krzyżowej z Jerozolimy.

Korzenie Kalwarii Podlaskiej sięgają 1981 roku, kiedy to Ojciec Rekolekcjonista zadał Braciom zgromadzonym na rekolekcjach zakonnych pytanie: "Dlaczego wy, Kapucyni, mając tak wielkiego człowieka jak Ojciec Pio nie macie w Polsce żadnego sanktuarium Męki Pańskiej, która w szczególny sposób odcisnęła się na życiu i na ciele Stygmatyka?"
I tak uchwałą Kapituły Prowincjalnej z 1981 roku, za kadencji Ojca Antoniego Dydycza, zdecydowano o powstaniu Kalwarii. Realizacji tego dzieła podjął się Brat Adam Krajewski. Odbył on pielgrzymkę do Ziemi Świętej, aby zapoznać się z topografią Drogi Krzyżowej, by później móc stworzyć jej odzwierciedlenie w serpelickich lasach. Przy okazji przywiózł ze sobą z Jerozolimy około 50 kg ziemi i kamieni. Pomogli mu w tym napotkani na lotnisku w Tel Awiwie i Rzymie polscy sportowcy.
Grunty pod Kalwarię oddali mieszkańcy Serpelic. Na ile było tylko to możliwe zachowano odległości i usytuowanie terenowe poszczególnych stacji. Wybudowano marmurowe kapliczki. W każdej kapliczce jest kamień z Jerozolimy oraz płaskorzeźba, które nieodpłatnie zaprojektował znany rzeźbiarz Kazimierz Gustaw Zemla. Na najwyższym wzniesieniu wybudowano Kaplicę Ukrzyżowania Pańskiego - zaprojektowaną przez architekta Daniela Mazura z Krakowa. Kalwaria stała się miejscem modlitw i pielgrzymek, zwłaszcza ludzi młodych.
Tradycyjnie, co roku 14 września, w dniu święta Podwyższenia Krzyża Świętego odbywa się tutaj Dzień Młodzieży Diecezji Drohiczyńskiej "Golgota Młodych".

KAPLICZKA Z FIGURAMI ŚWIĘTYCH

W centralnej części miejscowości, na rozstaju dróg stoi kapliczka z figurami świętych. Z każdej z czterech stron kapliczki widnieją rzeźby. Zadaszona kapliczka stoi w cieniu drzew. Teren kapliczki otoczony został murowanym ogrodzeniem z furtką. Kapliczka wzniesiona została w 1951 roku.

POMNIK NIEPODLEGŁOŚCI

W dzień Święta Niepodległości w Serpelicach postawiono pomnik poświęcony nieznanym bohaterom poległym za ojczyznę w 1920 roku. Odsłonięcie pomnika odbyło się 11 listopada 1928 roku. Pomnik zbudowany został przez miejscową ludność z okazji 10-lecia niepodległości Polski oraz dla upamiętnienia nieznanych żołnierzy walczących o wolność i niepodległość Polski. Pomnik wymurowany został z kamienia polnego w kształcie stożka z metalowym krzyżem na szczycie.

POMNIK KU CZCI POLEGŁYCH W II WOJNIE ŚWIATOWEJ

W sąsiedztwie cmentarza w Serpelicach stoi pomnik - kamień. Pomnik ufundowany przez społeczeństwo poświęcony został pamięci bohaterów poległych w II wojnie światowej. Uroczyste odsłonięcie kamienia odbyło się 3 maja 2012 roku. Na pomniku w formie głazu zamontowano pamiątkową tablicę.

INFORMACJE POBRANE Z http://www.polskaniezwykla.pl/

06 Styczeń 2017
Relaks Perła Serpelic